Wszystko zaczęło się od Biblii. Grupa młodzieży ze Wspólnoty Serca Boga od pewnego czasu gromadziła się na studiowaniu Pisma Świętego. Gdy w swoich badaniach dotarli do przepisów prawnych Księgi Kapłańskiej, Przemek Szewczyk - zaprzyjaźniony ze Wspólnotą alumn Łódzkiego Seminarium Duchownego - przygotował dla nich pomoc: krótki tekst o trzech najważniejszych świętach żydowskich. Wśród tych świąt było również Święto Namiotów, czyli Sukkot, o którym badacze Biblii mówią, że jest najradośniejszym ze świąt żydowskich. I wtedy wszystko zaczęło się pięknie układać: wakacje i namioty, młodość i tańce, modlitwa i radość... Rzeczywistość Biblii pomału przelewała się do naszej rzeczywistości. Pomysł z początku był całkiem mglisty i wcale nie szybko zaczął przybierać konkretne kształty. Wybraliśmy miejsce - Kazimierz

k/Lutomierska. Naszkicowaliśmy plan dnia, poruszane tematy, rodzaje nabożeństw. Podzieliliśmy się zadaniami, choć nie do końca wiedzieliśmy, jakie zadania nas czekają... i zaczęliśmy się modlić. To była podstawa. Wiedzieliśmy, że Święto Sukkot